Zintensyfikowana terapia przeciw gruźlicy u dorosłych z gruźliczym zapaleniem opon mózgowych ad 7

Objawy alergii na leki występowały częściej w grupie zintensyfikowanym leczeniem niż w grupie standardowej (występującej u 30 pacjentów w porównaniu z 17 pacjentami); jednak różnica ta nie osiągnęła istotności (P = 0,052). Różnica między badanymi grupami pod względem liczby zdarzeń niepożądanych prowadzących do przerw w leczeniu przeciwprątkowym również nie osiągnęła istotności (64 zdarzenia w grupie leczonej standardem w porównaniu do 95 w grupie leczenia zintensyfikowanego, P = 0,08) (tabela S7 w Dodatek dodatkowy). W grupie leczonej z większą intensywnością odnotowano więcej przerw z powodu żółtaczki niż w grupie leczonej standardem (u 19 vs. 7 pacjentów, p = 0,02). Dodatkowe nieprawidłowości laboratoryjne wymieniono w tabeli S5 w dodatkowym dodatku. Istniało znacznie więcej pacjentów ze stopniem 3 lub 4 stopnia w stężeniu bilirubiny w grupie zintensyfikowanej terapii niż w grupie leczonej standardem (49 vs. 31, P = 0,04), a także znacznie więcej pacjentów z oceną 3 lub 4 hiponatremia (112 vs. 81, P = 0,01) (tabela S8 w dodatkowym dodatku). Mediana czasu początkowej hospitalizacji wynosiła 31 dni w grupie zintensyfikowanym leczeniem i 30 dni w grupie leczonej standardem. Łącznie 11 pacjentów (4 w standardowej grupie leczonej i 7 w zintensyfikowanej grupie leczenia) miało przedłużenie skorygowanego odstępu QT powyżej krytycznego progu 500 ms (obliczonego za pomocą wzoru Framingham) w dowolnym momencie pomiędzy stanem wyjściowym a 4 tygodniami leczenia. Dyskusja
W tym pragmatycznym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem dorosłych z gruźliczym zapaleniem opon mózgowych, nasilone leczenie przeciwprątkowe nie wiązało się z wyższym odsetkiem przeżycia niż w przypadku standardowego leczenia. Wyniki są sprzeczne z wynikami wcześniejszych badań, które sugerują, że zwiększenie dawki ryfampicyny9 i dodanie fluorochinolonu do standardowego schematu leczenia może poprawić wyniki u pacjentów z gruźliczym zapaleniem opon mózgowych.
Ograniczeniem naszych badań było to, że testowaliśmy schemat, a nie wkład poszczególnych leków. Może to umożliwić model czynnikowy, ale doprowadziłoby to do konieczności posiadania zbyt dużej liczebności próbki.21 Jednak nasze negatywne wyniki sugerują, że ani wyższa dawka ryfampicyny, ani wyższa dawka lewofloksacyny nie poprawiają leczenia gruźliczego zapalenia opon mózgowych.
Istnieje wiele możliwych wyjaśnień naszych wyników. Jest możliwe, że doustna dawka ryfampiny zastosowana w naszym badaniu (15 mg na kilogram na dzień) nie zwiększyła stężeń leku wewnątrz mózgu w stopniu wystarczającym do zwiększenia zabijania bakterii. Ostatnie dane sugerują, że znacznie wyższe dawki ryfampicyny (do 35 mg na kilogram dziennie) mogą mieć akceptowalny profil skutków ubocznych i mogą być konieczne do znacznego zwiększenia zabijania M. tuberculosis w gruźlicy płucnej. powoduje znacznie niższe stężenia rifampiny w osoczu niż podanie dożylne równoważnych dawek.23 Niektóre doniesienia sugerują, że względna korzyść z rifampiny w leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowych może być niewielka w przypadku skutecznego zabijania mykobakterii przez izoniazydę.24 Główna rola Rifampiny w leczeniu gruźlicy płuc jest prawdopodobnie raczej skrócenie czasu leczenia, niż wzmocnienie wczesnego zabijania prątków.25,26 Natomiast fluorochinolony zwiększyły wczesną sterylizację plwociny, ale nie pozwoliły na skrócenie czasu trwania terapii, ponieważ niedopuszczalnego wzrostu nawrotów choroby. 27-29 Poprzednie badania wykazały, że t fluorochinolony albo nie mają wpływu na wynik gruźliczego zapalenia opon mózgowych9, ani nie dają potencjalnych korzyści u pacjentów z łagodną chorobą.10 Analiza farmakokinetyczna i farmakodynamiczna dotycząca pacjentów rekrutowanych do naszego badania może pomóc w rozwiązaniu tych problemów.
Zintensyfikowany reżim przeciwprątkowy może jednak być korzystny dla pacjentów zakażonych opornym na izoniazyd M gruźlica. Sposób, w jaki to odkrycie ma wpływ na praktykę kliniczną, jest niepewny, ponieważ wykrywanie oporności na izoniazyd zwykle wymaga hodowli bakteryjnej i często trwa wiele tygodni. Opracowanie szybkich testów molekularnych, które mogą niezawodnie wykrywać oporność na izoniazyd w płynie mózgowo-rdzeniowym, może pomóc we wczesnej diagnostyce i dostosowaniu leczenia. Jednak empiryczna intensyfikacja schematów leczenia może być uzasadniona u pacjentów z wysokim ryzykiem zakażenia izoniazydami lub w warunkach o wysokim rozpowszechnieniu bakterii opornych na izoniazyd.
Ogólna śmiertelność w naszej populacji była niższa niż przewidywano na podstawie poprzednich raportów. Może to wynikać z połączenia wcześniejszej diagnozy (38,9% pacjentów miało chorobę stopnia wg MRC w randomizacji), zwiększonej dostępności leków drugiego rzutu w leczeniu infekcji lekoopornych i lepszego leczenia zakażenia HIV. Chociaż wyniki naszych badań nie potwierdzają zmiany w obecnie zalecanych schematach leczenia gruźliczego zapalenia opon mózgowych, to jednak zwiększone leczenie przeciwprątkowe z zastosowaniem większych dawek leków przeciwprątkowych pierwszego rzutu, w tym dożylnej ryfampicyny, lub nowszych leków przeciwprątkowych bedaquiliny i delamanidu, nadal wymagają . W międzyczasie kluczowymi wyznacznikami przeżycia po tej groźnej infekcji są wcześniejsze diagnozy i leczenie.
[więcej w: poradnia psychologiczna kraków, dobry ginekolog po angielsku warszawa, ginekolog po angielsku ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekolog po angielsku nfz białystok sanatorium poradnia psychologiczna kraków