Tylny ropien okolomigdalkowy daje przekrwienie i obrzek tylnego luku podniebiennego

Tylny ropień okolomigdałkowy daje przekrwienie i obrzęk tylnego łuku podniebiennego z przesunięciem migdałka ku przodowi i dołowi. Szczękościsk zwykle nie występuje. Jeśli pojawia się chrypka, konieczna jest kontrola krtani. Na 6-8 dzień choroby zwykle następuje samoistne przebicie się ropnia, najczęściej w miejscu złączenia się obu łuków podniebiennych, rzadziej przez łuk podniebienny przedni. Powikłania: ropowica podstawy języka, obrzęk krtani: zapalenie węzłów chłonnych podżuchwowych, ropowica szyi, zapalenie płuc zachłystowe po samoistnie pękniętym ropniu, krwotoki z sąsiednich wielkich naczyń, zapalenie zakrzepowe żyły szyjnej wewnętrznej i zatoki jamistej, infekcyjne przerzuty do płuc, opon mózgowych, mózgu, nerek i błon surowiczych. Leczenie. We wczesnym okresie choroby stosuje się uderzeniowe dawki sulfonamidów albo penicyliny. Oznaki niewątpliwie już utworzonego ropnia są wskazaniem do otworzenia go. Zabieg ten musi być później oczywiście uzupełniony wyłuszczeniem migdałka. Liczni autorzy podają w razie istnienia ropnia jako sposób leczenia wykonanie tonsillektomii. Sposób ten nie jest zupełnie bezpieczny. Trzeba jednak zaznaczyć, że jest ona czasem metodą z wyboru. Przerwa, którą należy na ogół przestrzegać powinna wynosić 2-4 tygodni, po upływie jej zabieg można wykonać z całkowitym bezpieczeństwem i bez trudności technicznych. Wskazania i technika zabiegu. [podobne: rehabilitacja dzieci, forum kulturystyczne, rehabilitacja niemowląt ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne rehabilitacja dzieci rehabilitacja niemowląt