Terapia genowa na niedobór odporności spowodowany niedoborem deaminazy adenozyny cd

Dodatek Dodatek (dostępny w pełnym tekście tego artykułu na stronie) opisuje pomiary podgrup komórek, częstotliwości transdukowanych komórek, wyniki cytometrii przepływowej, odpowiedzi komórek T in vitro, przeciwciała generowane po immunizacji, 19 i aktywność ADA w lizatach komórkowych. 20 Bezpieczeństwo
Zdarzenia niepożądane rejestrowano i zgłaszano zgodnie z Dobrą Praktyką Kliniczną i zaktualizowano je do 31 sierpnia 2008 r. Pacjentów monitorowano za pomocą badania klinicznego, obrazowania oraz testów hematologicznych, immunologicznych, biochemicznych i molekularnych, obejmujących testowanie retrowirusa kompetentnego pod względem replikacji. .
Analiza statystyczna
W razie potrzeby podaje się średnie lub wartości średnie. Dane z badań klinicznych (w tym dotyczących bezpieczeństwa) zostały zaktualizowane na dzień 31 sierpnia 2008 r .; analizy danych dotyczących zmiennych molekularnych, biochemicznych i immunologicznych przeprowadzono na danych z listopada 2007 r. Porównania między wartościami w różnych punktach czasowych i między wartościami dla różnych zmiennych w tym samym punkcie czasowym przeprowadzono za pomocą testu rang Wilcoxona dla pary danych (testy dwustronne). Częstość infekcji (zdarzenia na osobę-miesiąc obserwacji) i dni hospitalizacji oceniano przed terapią genową (od urodzenia) i po terapii (od 4 miesięcy po terapii genowej, aby wykluczyć początkowy okres hospitalizacji związanej z zabiegiem). Stopień korelacji wyrażono za pomocą współczynnika korelacji Pearsona. Dane dla Pacjenta 2 oceniano pod względem skuteczności, aż PEG-ADA wprowadzono po 4,5 roku od terapii genowej, podczas gdy dane dla Pacjenta 8 oceniono pod kątem bezpieczeństwa tylko dlatego, że PEG-ADA ponownie wprowadzono 0,4 roku po terapii genowej.
Wyniki
Tabela 2. Wyniki kliniczne badanych pacjentów. Dziesięciu pacjentów z SCID z powodu niedoboru ADA, którzy mieli objawy o wczesnym początku (mediana, 2 miesiące życia) przeszło terapię genową ADA w średnim wieku 1,7 roku (zakres od 0,6 do 5,6) (Tabela 1). Zaburzenie to zostało zdiagnozowane przy urodzeniu u jednego pacjenta, przeszczep szpiku kostnego od niedopasowanego spokrewnionego dawcy nie powiodło się u czterech pacjentów, a sześciu pacjentów otrzymało PEG-ADA przez ponad 6 miesięcy, z niewystarczającą odpowiedzią. PEG-ADA przerwano na 3 tygodnie przed terapią genową, aby sprzyjać wzrostowi transdukowanych komórek ADA. U pacjentów wykonano wstępne leczenie bez mieloablacji za pomocą busulfanu (całkowita dawka, 4 mg na kilogram masy ciała), a następnie wlew komórek szpiku CD34 +, które zostały poddane transdukcji za pomocą wektora zawierającego ADA (średnia dawka, 8,2 x 106 komórek CD34 + na kilogram, z średnio 28,6% stransdukowanych jednostek tworzących kolonie) (tabela 1). U siedmiu pacjentów bezwzględna liczba neutrofilów była mniejsza niż 0,5 × 109 na litr dłużej niż dzień po przyjęciu busulfanu, a czas trwania neutropenii był związany z powierzchnią pod krzywą stężenie-czas busulfanu (r = 0,65) (tabela i rysunek w dodatkowym dodatku). U dwóch pacjentów neutropenia trwała ponad 30 dni (Tabela 2); Pacjent 3 miał neutropenię i trombocytopenię i otrzymał transfuzję płytek i wlew autologicznego szpiku trzymanego w rezerwie (1,4 x 106 komórek CD34 + na kilogram) w dniu 30 po terapii genowej. Neutropenia u pacjenta 8 ustąpiła po podaniu czynnika stymulującego wzrost kolonii granulocytów
[hasła pokrewne: leki na sen na recepte wykaz, kto może być dawcą szpiku, puchlina brzuszna ]

Powiązane tematy z artykułem: kto może być dawcą szpiku leki na sen na recepte wykaz puchlina brzuszna