Martwica migdalków jest tylko wyrazem ogólnej tendencji do zmian martwiczych

Martwica migdałków jest tylko wyrazem ogólnej tendencji do zmian martwiczych. Rozpoznanie jest możliwe wyłącznie na podstawie obrazu krwi. Rozpoznanie różnicowe opieramy na wyraźnej skłonności do martwicy migdałków, jamy ustnej, a przede wszystkim na podstawie braku następujących czynników: 1) braku skazy krwotocznej z Jej typowymi wynaczynieniami w błonie śluzowej jak to jest w aplazji szpiku, białaczce i rumieniu (purpura); 2) braku wytwarzania ropy, która powstaje ze zwyrodniałych leukocytów; 3) braku odczynu w węzłach limfatycznych. Dwa ostatnie wspomniane objawy występują zawsze w białaczce i w gorączce gruczołowej Pfeiffera. Anatomia. Read more „Martwica migdalków jest tylko wyrazem ogólnej tendencji do zmian martwiczych”

Patogneza

Patogneza. Do, powstania tej choroby dochodzi w wyniku przejścia drobnoustrojów z zakażonych migdałków przez ich otoczkę do przestrzeni okołomigdałkowych. To rozprzestrzenienie się zakażenia występuje w przypadkach szczególnie zjadliwego zakażenia w jednoczesnym osłabieniu sił odpornościowych ustroju, Wyżej wymienione właściwości anatomiczne sprzyjają powstawaniu ropni. Anatomia patologiczna. Ropniem okołomigdałkowym nazywamy nagromadzenie ropy w przestrzeni okołomigdałkowej. Read more „Patogneza”