Sąd Najwyższy, odpowiedzialność za uprzedzenie i nadużycie

Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych rozważa obecnie sprawę Wyeth przeciwko Levine, której głównym pytaniem jest, czy zatwierdzenie etykiety produktu farmaceutycznego przez Food and Drug Administration (FDA) powinno chronić producenta przed sporami sądowymi przez pacjentów, którzy twierdzą, że nie byli odpowiednio ostrzeżeni potencjalne niekorzystne skutki. FDA zasugerowała, że gdyby taka ochrona (lub prewencja ) została przyznana, mogłaby ona rozciągnąć na praktyków opieki zdrowotnej, tym samym izolując je również od roszczeń deliktowych związanych z rozpowszechnianiem informacji o ryzyku dla pacjentów poza tym, co jest zawarte w etykietowanie. 1 Najbardziej prawdopodobnym scenariuszem jest jednak to, że zapobieganie nieuświadomionym sporom sądowym przeciwko producentom nie zmniejszyłoby ryzyka popełnienia błędów lekarskich przez lekarzy i mogłoby w rzeczywistości spowodować bliższą analizę roli lekarzy w ostrzeganiu pacjentów o ryzyku związanym z receptą leki. David Frederick (z prawej), adwokat Diana Levine (drugi z prawej), przemawiający do reporterów po ustnych argumentach w Wyeth przeciwko Levine owi w Sądzie Najwyższym w listopadzie zeszłego roku. Z AP / Gerald Herbert.

Odpowiedzialność za produkt i błąd w sztuce lekarskiej są odrębnymi gałęziami prawa dotyczącego obrażeń ciała. Roszczenia z tytułu odpowiedzialności za produkt są zgłaszane producentom i ogólnie dotyczą zarzutów w projektowaniu lub wytwarzaniu produktów lub niewłaściwego ostrzeżenia o zagrożeniach związanych z ich użyciem. Udowodnienie istnienia takiej wady lub brak ostrzeżenia jest wystarczające; dowód nie zależy od wykazania, że producent dopuścił się zaniedbania, dlatego standard stosowany w reklamacjach dotyczących odpowiedzialności za produkt jest określany jako odpowiedzialność na zasadzie ryzyka .
Z drugiej strony, roszczenia dotyczące błędów w sztuce lekarskiej są skierowane przeciwko praktykującym lekarzom. Powodowie muszą udowodnić, że opieka, którą otrzymali, spadła poniżej standardowej praktyki uznanej za akceptowalną przez zawodowych partnerów pozwanego, a następnie udowodnić, że to naruszenie spowodowało obrażenia. Gdy roszczenia dotyczą w szczególności braku ujawnienia ryzyka, sądy w 25 stanach przyjmują odmienne podejście: środek, określany jako standard świecki , jest tym, co rozsądny pacjent w stanowisku powoda mógłby oczekiwać, aby świadomą decyzję o leczeniu
Odpowiedzialność za produkt i błędy w sztuce lekarskiej przecinają się w postępowaniach sądowych dotyczących leków na receptę, ze względu na szczególną rolę lekarza. Obowiązek ostrzegania przez każdego producenta przed przewidywalnym ryzykiem związanym z jego produktami ewoluował w różny sposób w tym obszarze. Począwszy od lat 60. producenci farmaceutyczni argumentowali, że zamiast ostrzegać konsumentów bezpośrednio, skuteczniej byłoby im wydawać ostrzeżenia dla odźwiernych leków na receptę – lekarzy. Sądy przyznały, że zaawansowany trening lekarzy i ich bezpośredni kontakt z pacjentami pozwala im na zrozumienie złożonych informacji o możliwych skutkach ubocznych i omówienie zagrożeń i korzyści mających zastosowanie w określonych okolicznościach klinicznych. Na podstawie tego uzasadnienia niemal każda jurysdykcja USA przyjęła zasadę uczonego pośrednika , która pozwala wytwórcom farmaceutycznym i urządzeniom wypełnić obowiązek ostrzegania, dostarczając lekarzowi przepisującemu dokładne i odpowiednie ostrzeżenie.
[podobne: dobry fizjoterapeuta warszawa, laryngolog wrocław, wzorcowanie mierników ]

Powiązane tematy z artykułem: dobry fizjoterapeuta warszawa laryngolog wrocław wzorcowanie mierników