Sąd Najwyższy, odpowiedzialność za uprzedzenie i nadużycie cd

Wprowadzenie tarczy prewizycyjnej prawdopodobnie zapewniłoby producentom większą ochronę, przyćmić obronę naukowo-pośredniczącą w zakresie i głębokości. Z prawnego punktu widzenia niewiele się zmieni dla lekarzy. Ich zachowanie będzie nadal oceniane na podstawie standardu zaniedbania. Punktem odniesienia byłby rozsądny lekarz, który wykonałby zadanie w obliczu problematycznych informacji ostrzegawczych od producenta. W przypadku roszczeń dotyczących naruszenia świadomej zgody w państwach stosujących standard świecki, wartością odniesienia byłyby rozsądne oczekiwania pacjenta dotyczące ujawnienia istotnych ryzyk. Z praktycznego punktu widzenia, z drugiej strony, prewencja może pozostawić powodowi tylko jeden jasny cel odpowiedzialności: lekarza. W związku z tym zachowanie lekarza w obliczu niekompletnych ostrzeżeń może być bardziej wyraźne w świetle reflektorów. Czy lekarz powinien uzyskać więcej informacji przed przepisaniem. Czy lekarz powinien wiedzieć o badaniach sugerujących zagrożenia związane z lekiem, na które FDA nie działała. Nie ma żadnych prawnych powodów, aby takie pytania nie zostały postawione dzisiaj. Ale jeśli firmy farmaceutyczne są zaszczepione w przypadkach braku ostrzeżeń, motywacja powodów do zadawania tych pytań lekarzom może stać się silniejsza.
Nawet przy tak wzmożonej analizie, inne względy praktyczne sprawiają, że jest mało prawdopodobne, aby prewencja prowadziła do istotnych nowych dróg odpowiedzialności lekarzy. Po pierwsze, zarzuty o nadużycia w stosunku do lekarzy, którzy twierdzą, że nie ostrzegają o skutkach ubocznych leków, są bardzo rzadkie. Prawie 145 000 opłaconych zarzutów o nadużycia wobec lekarzy zgłoszonych do Banku Danych dla Krajowych Praktyków w latach 1998-2007, 5% dotyczyło zarzutów związanych z lekami5. Spośród nich 4% (około na 450 opłaconych wniosków ogółem) zostało zaklasyfikowanych jako obejmujące błędy w komunikacji , ostrzec lub uzyskać świadomą zgodę. Spory dotyczące zaniedbań związanych z porządkowaniem i administracją obecnie dominują w sporach sądowych w tej dziedzinie i prawdopodobnie nadal będą miały miejsce.
Po drugie, ekonomiczne aspekty nieuzyskania ostrzeżeń przed lekarzami są mniej atrakcyjne dla prawników powoda niż te, które podnoszą takie roszczenia przeciwko producentom. Roszczenia z tytułu odpowiedzialności za produkt często pozwalają wielu stronom na połączenie się w jedno działanie przeciwko producentom. Niepowodzenie w ostrzeżeniu lekarzy jest mało prawdopodobne, aby spełnić zasady konsolidacji klas. Z drugiej strony, indywidualne postępowanie jest kosztowne i nie można go uzasadnić finansowo, chyba że szkoda jest bardzo poważna lub wina pozwanego jest rażąca. Ponadto, ławy przysięgłych mają zwykle większą sympatię dla lekarzy jako pozwanych niż dla firm farmaceutycznych, co dodatkowo obniża rachunek kosztów i korzyści powoda. Tak więc, mimo że roszczenie przeciwko firmom farmaceutycznym może zwiększyć uwagę, że adwokaci, a być może także prawodawcy, płacą za rolę lekarzy w wydawaniu ostrzeżeń, rozważania praktyczne powodują, że nie udaje się ostrzec lekarzy przed mało prawdopodobnymi.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym artykułem.
Author Affiliations
dr Kesselheim jest instruktorem w dziedzinie medycyny w Zakładzie Farmakoepidemiologii i Farmakoekonomiki w Brigham and Women s Hospital, Harvard Medical School, Boston. Dr Studdert jest członkiem federacji w Schools of Law and Population Health na University of Melbourne w Melbourne w Australii.

[patrz też: leki na sen na recepte wykaz, fala uderzeniowa przeciwwskazania, zgorzel wargi ]

Powiązane tematy z artykułem: fala uderzeniowa przeciwwskazania leki na sen na recepte wykaz zgorzel wargi