Sąd Najwyższy, odpowiedzialność za uprzedzenie i nadużycie ad

Lekarz jest odpowiedzialny za przekazywanie tych ostrzeżeń pacjentom. W niektórych sytuacjach producent może utracić zdolność przekazywania obowiązków związanych z ostrzeżeniem lekarzowi za pośrednictwem zasady uczący się pośrednik . Na przykład, gdy informacje udzielone lekarzom są niewystarczające – pomijając, nie pogarszając, źle zniekształcając lub zaciemniając niebezpieczeństwa – pacjent zachowuje prawo do zadośćuczynienia wobec producenta, jeśli te niebezpieczeństwa zmaterializują się i powodują obrażenia. Ewentualnie, jeśli producent wprowadza na rynek swój produkt bardzo agresywnie i nie poświęca wystarczającej uwagi niektórym zagrożeniom, sądy mogą orzec, że zasadniczo usuną ostrzeżenia lekarza. Reklama Direct-to-Consort (DTCA) uderzyła w podstawy reguły uczonego pośrednika poprzez podcięcie jej głównych założeń – że pacjenci w dużej mierze nie znają ryzyka związanego z lekami na receptę i że producenci nie mają środków do interakcji z pacjentami innymi niż przez lekarzy. Sąd Najwyższy w New Jersey orzekł w 1999 r., Że DTCA stworzyła ograniczony wyjątek dla obrony uczonych-pośredników3, aw 2007 r. Sąd Najwyższy Zachodniej Virginii odrzucił tę obronę w całości na tej podstawie, 4 podnosząc pytania dotyczące przyszłości przepisu. Niemniej jednak w większości jurysdykcji obowiązuje zasada naukowo-pośrednicząca.
W jaki sposób na obowiązki producentów i lekarzy dotyczące ostrzegania przed ryzykiem związanym z lekami na receptę może wpłynąć powszechne roszczenie z tytułu odpowiedzialności za produkt skierowane przeciwko producentom farmaceutycznym za brak ostrzeżenia. Pomocne jest rozważenie trzech różnych scenariuszy, w których może powstać takie roszczenie. W pierwszym scenariuszu zatwierdzenie przez FDA etykiety ostrzegawczej opiera się na informacjach od producenta, które pomijają istotne ryzyko. W drugim scenariuszu zatwierdzenie FDA opiera się na bezpośrednim uwzględnieniu pełnych informacji, a etykieta ostrzegawcza jest jasna i kompletna. W trzecim scenariuszu FDA ma pełne informacje, ale później twierdzi się, że zatwierdzone ostrzeżenia są niejasne lub niekompletne.
Narażenie lekarzy na odpowiedzialność w pierwszym i drugim scenariuszu powinno być uzależnione od wyniku Levine. W pierwszym scenariuszu producent nadal będzie odpowiedzialny za prawa odpowiedzialności za produkt, a być może również za oszustwa. Jedynym możliwym odwołaniem się od lekarza prowadzącego byłoby twierdzenie, że brakujące ostrzeżenie wiązało się z ryzykiem, że lekarze, w ramach ogólnej wiedzy klinicznej, powinni byli wiedzieć i poinformować pacjenta o tym, bez względu na ostrzeżenia wydane przez producenta. W drugim scenariuszu zasada uczonego pośrednika naraża lekarza, a nie wytwórcę, na odpowiedzialność za niewystarczające wyjaśnienie ryzyka. Narażenie to wzrasta, jeśli lekarz odchodzi od zwyczajowych praktyk przepisywania leków w inny sposób, na przykład wypełniając recepty bez badania pacjenta lub przepisując nieuzasadnione zastosowania poza wskazaniami.
Trzeci scenariusz najbardziej przypomina fakty w Levine. Dzisiaj uwaga skupi się na tym, czy jakość i kompletność ostrzeżenia były wystarczające, aby umożliwić uczonemu pośredniczącemu obronie osłonę producenta
[patrz też: poradnia psychologiczna kraków, enel med wrocław cennik, puchlina brzuszna ]

Powiązane tematy z artykułem: enel med wrocław cennik poradnia psychologiczna kraków puchlina brzuszna