Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 8

Pioglitazon był związany ze zwiększonym ryzykiem złamania kości.43 Mechanizm jest niepewny, a badania nie wykazały stałego wpływu leku na gęstość kości. Badania obserwacyjne przeprowadzone w 2011 i 2012 roku sugerowały, że pioglitazon może zwiększać ryzyko raka pęcherza.46,47 Jednak nowsze badania48,49 nie wykazały znaczącego związku z żadną dawką ani czasem trwania leczenia49. Inne badania sugerują, że agoniści PPAR-. mogą zapobiegać niektórym rodzajom raka. 50,51 Chociaż nie zaobserwowaliśmy znaczącego wpływu leczenia na występowanie całkowitego lub konkretnego raka, nasze badanie nie było w stanie rozwiązać tych problemów.
Pacjenci w naszym badaniu zostali sklasyfikowani jako posiadający oporność na insulinę na podstawie indeksu HOMA-IR. Wybraliśmy ten pomiar, ponieważ jest łatwy do wykonania i jest ściśle skorelowany z bardziej ostatecznymi, ale złożonymi testami. Read more „Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 8”

Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 7

Nie stwierdzono znaczącej różnicy między grupami w częstości występowania innych monitorowanych zdarzeń niepożądanych, z wyjątkiem zmiany poziomu aminotransferazy alaninowej, która była korzystniejsza dla pioglitazonu. Dyskusja
W badaniu z udziałem pacjentów bez cukrzycy, u których w przeszłości wystąpił udar niedokrwienny lub TIA, u których wystąpiła insulinooporność, częstość początkowego wyniku była mniejsza u pacjentów otrzymujących pioglitazon niż u pacjentów otrzymujących placebo. Częstość nowej diagnozy cukrzycy była również niższa w przypadku pioglitazonu.
Wyniki badania IRIS kontrastują z wynikami dwóch badań z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2. W prospektywnym badaniu Pioglitazone Clinical Trial in Macrovascular Events (PROactive), 15,16 częstość pierwotnego wyniku zgonu, zawału mięśnia sercowego, udaru, ostrego zespołu wieńcowego, chirurgii naczyniowej lub amputacji nie było istotnie niższe u pacjentów z grupy pioglitazonu niż wśród osób z grupy placebo. W badaniu z zastosowaniem angioplastyki angioplastyki w badaniu rewaskularyzacji 2 cukrzycy (BARI-2D) 31 odsetek pierwotnego wyniku zgonu, udaru mózgu lub zawału mięśnia sercowego nie był znacząco niższy u pacjentów otrzymujących rozyglitazon i metforminę (strategia oszczędzająca insulinę) niż u osób otrzymujących insulinę i terapia sulfonylomocznikiem (strategia dostarczania insuliny). Wyniki IRIS są jednak zgodne z ustaleniami dotyczącymi wyniku wtórnego w badaniu PROactive (tj. Read more „Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 7”

Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 6

HDL oznacza lipoproteiny o dużej gęstości, a model homeostazy HOMA-IR ocenia insulinooporność. Wśród wyników wtórnych odsetek progresji do cukrzycy był istotnie niższy w grupie pioglitazonu niż w grupie placebo (współczynnik ryzyka, 0,48, 95% CI, 0,33 do 0,69, P <0,001) (Tabela 2). Pioglitazon nie miał znaczącego wpływu na funkcje poznawcze w porównaniu z placebo. Całkowita różnica między zmianami w grupie w stosunku do wartości początkowej w średniej z najmniejszych kwadratów punktów na zmodyfikowanym badaniu stanu mini-mentalnego wyniosła -0,02 (95% CI, -0,33 do 0,28, P = 0,88). Nie stwierdzono istotnych różnic w żadnej z wcześniej określonych podgrup (ryc. 2).
W analizach dodatkowych wpływ pioglitazonu na pierwotny wynik był podobny, gdy udar i zawał serca zostały określone zgodnie z uaktualnionymi kryteriami28, 29 (hazard, 0,73, 95% CI, 0,60 do 0,88). Read more „Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 6”

Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 5

W dwóch badanych grupach średni wyjściowy poziom hemoglobiny glikowanej wynosił 5,8%. Zgodnie z kryteriami ADA z 2010 roku (które obejmują poziom hemoglobiny glikowanej . 6,5% jako diagnostyki cukrzycy), cukrzyca występowała u 116 z 1939 pacjentów (6,0%) w grupie pioglitazonu i w 129 z 1937 (6,7%) w grupie placebo (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). Podczas medianowego okresu obserwacji wynoszącego 4,8 roku, ogółem 227 pacjentów (5,9%) wycofało zgodę, a 99 (2,6%) zostało utraconych do kontynuacji (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Wyjściowe cechy były podobne dla pacjentów, którzy stracili czas na obserwację w obu grupach. Pacjenci w obu grupach mieli podobny wskaźnik przestrzegania zalecanych praktyk zapobiegania wtórnemu (Tabela
Pacjenci z pioglitazonem mieli mniejszą adherencję do reżimu leku niż te w grupie placebo (Tabela S4 w Dodatku Uzupełniającym); podczas wizyty wyjazdowej 60% pacjentów w grupie pioglitazonu nadal przyjmowało pioglitazon, a 67% w grupie placebo nadal przyjmowało placebo. Read more „Pioglitazon po udarze niedokrwiennym lub przejściowym ataku niedokrwiennym ad 5”