Deformacja kolby Erlenmeyera

8-letni chłopiec miał w prawej nodze ostry ból. Radiogramy wykazały niedokładne złamanie i rozszczepienie dystalnej części trzonu kości udowej – stan zwany deformacją kolby Erlenmeyera. Miał historię nerwiaka niedojrzałego, który został zdiagnozowany, gdy miał 6 miesięcy; choroba postępowała po standardowej chemioterapii, ale była w remisji przez 5 lat przed tą prezentacją, po leczeniu cyklofosfamidem i comiesięczną dożylną terapią bisfosfonianową. Leczenie bisfosfonianami przerwano po 18 miesiącach z powodu zaniepokojenia osteopetrozą w rutynowym obrazowaniu radiograficznym. Testy laboratoryjne, obrazowanie i testy genetyczne nie wykazały żadnych dziedzicznych lub innych powszechnych przyczyn nabytej choroby kości, w tym pierwotnych zaburzeń w szpiku kostnym, zatrucia metalami ciężkimi, chorobami metabolicznymi kości i innymi dysplazjami. Rozróżnienie między kością osteopetrotyczną a prawidłową (panel B) sugerowało okres zwię kszonego obrotu kostnego, po którym następował poprawiony wzrost kości. To odkrycie jest bardziej zgodne z narażeniem na bisfosfoniany niż z podstawowym stanem genetycznym. Pacjent jest narażony na ryzyko złamań w obszarach przejściowych między kością osteopetrotyczną a prawidłową. Zalecono unikanie sportów kontaktowych i kontynuowanie corocznej obserwacji; 18 miesięcy później nie miał żadnych nowych objawów ani złamań. 8-letni chłopiec miał w prawej nodze ostry ból o nowym początku. Radiogramy wykazały niedokładne złamanie (panel A) i rozszczepienie dystalnej części trzonu kości udowej – stan zwany deformacją kolby Erlenmeyera (panel B). Miał historię nerwiaka niedojrzałego, który został zdiagnozowany, gdy miał 6 miesięcy; choroba postępowała po standardowej chemioterapii, ale była w remisji przez 5 lat przed tą prezentacją, po leczeniu cyklofosfamidem i comiesięczną dożylną terapią bisfosfonianową. Leczenie bisfosfonianami prz erwano po 18 miesiącach z powodu zaniepokojenia osteopetrozą w rutynowym obrazowaniu radiograficznym. Testy laboratoryjne, obrazowanie i testy genetyczne nie wykazały żadnych dziedzicznych lub innych powszechnych przyczyn nabytej choroby kości, w tym pierwotnych zaburzeń w szpiku kostnym, zatrucia metalami ciężkimi, chorobami metabolicznymi kości i innymi dysplazjami. Rozróżnienie między kością osteopetrotyczną a prawidłową (panel B) sugerowało okres zwiększonego obrotu kostnego, po którym następował poprawiony wzrost kości. To odkrycie jest bardziej zgodne z narażeniem na bisfosfoniany niż z podstawowym stanem genetycznym. Pacjent jest narażony na ryzyko złamań w obszarach przejściowych między kością osteopetrotyczną a prawidłową. Zalecono unikanie sportów kontaktowych i kontynuowanie corocznej obserwacji; 18 miesięcy później nie miał żadnych nowych objawów ani złamań.

[hasła pokrewne: laryngolog wrocław, namiot magazynowy, Upadłość transgraniczna ]

Powiązane tematy z artykułem: laryngolog wrocław namiot magazynowy Upadłość transgraniczna